Να 'μαστε πάλι εδώ ρε μάγκα...

Είμαι ο τύπος "ξεκινάω - ενθουσιάζομαι - βαριέμαι - παρατάω - χάνομαι". Δε θυμόμουν καν ότι είχα ξεκινήσει αυτό το blogάκι. Και να που χρησίμευσε σήμερα που συγκινήθηκα. Γιατί μόλις έκανα μια βόλτα από το blog του Adaeus και έπαθα ένα σοκ. Γιατί θυμήθηκα παλιές παρέες, αγνές, χαζές. Θυμήθηκα φίλους που ξέχασα, που δεν ξέρω αν υπάρχουν. Γιατί επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά το "παρατάω - χάνομαι".

Συγγνώμη ρε Αντρίκο που χάθηκα. Το 'χω βαριά στο μυαλό μου πάντα. Μ' άρεσε πολύ η συντροφιά μας κι ας μην ήμαστε κολλητοί ποτέ!